RSS: Ειδήσεις

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

"Τα ανθρωπάρια" ... της Νίκης Ταγκάλου






Τα ανθρωπάρια που μοιράζουν λέξεις αγάπης, που το παίζουν συγγραφείς και γράφουν λόγια ρομαντικά και ιστορίες έρωτος και μόλις αφήσουν κάτω τα μολύβια φέρονται στις γυναίκες σαν να είναι πόρνες.
Τα ανθρωπάρια που έχουν ολόκληρη συλλογή από προσωπεία στο σπίτι τους και τα αλλάζουν όπως τους βολεύει , που παρατάνε τις γυναίκες σχεδόν στα σκαλιά της εκκλησίας προφασιζόμενοι χίλιους δυο ανύπαρκτους λόγους ενώ στην ουσία προσπαθούν να βρουν αφορμή να φύγουν από την πίσω πόρτα σαν τους κλέφτες.

Αυτά τα όντα έχουν γεμίσει τον κόσμο, την ζωή μας, φορούν το καλύτερο χαμόγελο τους, μοιράζουν την καλύτερη αγκαλιά τους και προσπαθούν έτσι να κρύψουν τα όποια κόμπλεξ τους μειώνοντας τους γύρω τους. 

Αυτά τα αντράκια ρίχνουν γυναίκες στην θλίψη και στον πόνο μη υπολογίζοντας την αρρώστια που προκαλούν σε αυτές. Μη υπολογίζοντας τις επιπτώσεις που θα έρθουν μετά στην ζωή τους.
Και μετά… 

Αυτές οι γυναίκες γιατί να πιστέψουν ξανά άντρα…

Γιατί να νιώσουν πάλι τι σημαίνει εμπιστοσύνη…

Αυτές οι γυναίκες δεν θα φερθούν το ίδιο σκληρά σε κανέναν αλλά δεν θα αγαπήσουν όμως πάλι γιατί για αυτές η αγάπη είναι ιερή και προτιμούν να μείνει έτσι παρά να βρωμιστεί ξανά.

Υπάρχει κι αυτό το είδος “άνδρα”…

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

"Κυάμων απέχεσθε"

Υπογράφει
ο Γιώργος Καραχάλιος
Δημοσιογράφος-Φιλόλογος




















"...Η γενεολογία της πολιτικής είναι συνεχής και γνήσια κατά τους προγόνους.
Η αργία εγέννησε την πενίαν
Η πενία έτεκε την πείναν
Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν
Η όρεξις εγέννησε την aυθαιρεσία
Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν
Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν
Ιδού, η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου.
Τότε και τώρα, πάντοτε η αυτή.
Τότε δια της βίας. Τώρα δια του δόλου...και της βίας!!!...
Πάντοτε αμετάβλητοι οι σχοινοβάται ούτοι, οι Αθίγγανοι, οι γελωτοποιοί ούτοι πίθηκοι...(καλώ δε ούτως τους πολιτικούς)
Μαύροι χαλκείς, κατασκευάζοντες δεσμά για τους λαούς εν τη βαθηζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των..."





  • Αυτά έγραφε πριν από δεκάδες χρόνια ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (1851-1911)! ...Κι "ο νοών νοείτω"...κι όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει", όπως λέει κι ο Σαββόπουλος.


  • "Κυάμων απέχεσθε": Η φράση αποδίδεται στον Πυθαγόρα και σημαίνει κατά λέξη "να απέχετε από τα κουκιά" δηλαδή από τις εκλογές, την πολιτική...

Υστερόγραφο: Οποιαδήποτε ενδεχόμενη ομοιότητα - στο απώτερο και άμεσο παρελθόν, αλλά και στο σήμερα, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο- θα πρέπει να θεωρηθεί παντελώς ....συμπτωματική και τυχαία.





Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Δημήτρης Μαγριπλής – “Τα καναπεδάκια της ανεργίας”

Σπαρταριστές, σουρεαλιστικές εικόνες και ιστορίες από την αστική και αγροτική Ελλάδα της υπερκατανάλωσης και της συνακόλουθης κρίσης.

Δημήτρης Μαγριπλής
“Τα καναπεδάκια της ανεργίας”
Μικροδιηγήματα
ΣΕΛ. 144, Εκδόσεις Κριτική



Σε όλα αυτάνα σου και ένα απίστευτοΈνα ζευγάρι άγριων φασιανών έπεσε στα μέρη μαςΠρωτοφανές!Ήρθαν να ξεχειμωνιάσουν στη γη των πεινασμένωνΠρόκλησηΗ ψυχή όμως του ΈλληναΚανείς δεν ταπείραξεκι ας παθαίναμε σιελόρροια με τα νέα τουςΚάθε μέρα και κάποιος από εμάς τα έβλεπεΠότε μέσαστον ελαιώναπότε πίσω από το κοτέτσιπότε στο παλιό εξώσπιτοΌποιος τα κοίταζε γύριζε αλλόκοτος.Μαγευόταν από τη θέα τους και έκανε αισιόδοξες σκέψειςΣαν αλλοπαρμένοςλαλούσε παράλογα πράγματα.Για τη δόξα του έθνουςγια το μεγαλείο των πολιτικών μας ανδρώνγια τις χαμένες πατρίδεςγια την υπεροχήτης φυλήςγια την οικονομική ανεξαρτησίαΑυτοί φαίνεται είχαν εκτεθεί αρκετά στη θέα των εξωτικών πουλιών.Μα και οι άλλοιπου φευγαλέα τα είχαν δειμιλούσαν για ευημερίαγια αποπληρωμέςγια επενδύσειςγιαανάπτυξη.
Τι είναι πιο τρελό, η πένα του συγγραφέα ή η ίδια η νεοελληνική πραγματικότητα; Τι συμβαίνει όταν τα καναπεδάκια μάς τρώνε αντί να τα τρώμε; Σε ένα ιδιότυπο ταμπλό μαγικής αφήγησης και στεγνού ρεαλισμού, ο Δημήτρης Μαγριπλής καταγράφει σπαρταριστές, σουρεαλιστικές εικόνες και ιστορίες από την αστική και αγροτική Ελλάδα της υπερκατανάλωσης και της συνακόλουθης κρίσης. Οι ανίκητοι μηχανισμοί της ελληνικής γραφειοκρατίας, οι εκπρόσωποι της εκκλησίας και των λεγόμενων «κοινωνικών φορέων», ο επιχειρηματίας, ο αγρότης, ο συμβασιούχος, όλα τους συνθέτουν ένα γκροτέσκο ψηφιδωτό της χώρας, που σε μια δεύτερη ματιά δε φαίνεται και τόσο αποτραβηγμένο από την πραγματικότητα.





Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Δημήτρης Γ. Μαγριπλής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από το 2000 κατοικεί στην όμορφη Κυπαρισσία του Νότου. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 2007 με το ψευδώνυμο Φώτης Αδάμης. Έκτοτε χρησιμοποιεί το όνομά του. Αυτή είναι η τέταρτη συλλογή διηγημάτων του. Προηγήθηκαν τα: Μαθήματα κηπουρικής και άλλα διηγήματα (εκδ. Σοκόλη, 2007), Κρυφές ενοχές (εκδ. Αν. Σταμούλη, 2011), Δέκα μικρές εικονογραφημένες ιστορίες (εκδ. Ευθύνη, 2012) και η ποιητική συλλογή Στα τέταρτα του χρόνου (στο Α. Κοκονάκη – ∆.  Μαγριπλής, Χρώµα και λόγος, εκδ. Αν. Σταµούλη, 2010). Με την ιδιότητα του Διδάκτορα της Κοινωνιολογίας, έχει εκδώσει τη μελέτη Σχέσεις και λειτουργία των θεσµών. Η διαπλοκή της πολιτικής και της θρησκείας στην κοινωνία του Βυζαντίου. Μια ιστορικο-κοινωνιολογική καταγραφή (εκδ. Αν. Σταµούλη, 2016), ενώ έχει πλούσια εργογραφία τόσο ως αρθογράφος (σε εφημερίδες, επιστημονικά και λογοτεχνικά περιοδικά) όσο και ως επιμελητής σε επιστημονικά και λογοτεχνικά κείμενα και βιβλία.


Το βιβλίο αυτογνωσίας που θα σας ταξιδέψει στο κέντρο της ψυχής & των σχέσεων! "Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Απ' τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης"!






Το βιβλίο με τίτλο: "Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι", του Dr. Γρηγόρη Βασιλειάδη, ψυχολόγου - ψυχοθεραπευτή είναι μιαεμπειρική καταγραφή - μαρτυρία της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, και της προσωπικής αυτογνωστικής διαδρομής του ψυχοθεραπευτή- συγγραφέα, με ιστορίες, συμβουλές, ερμηνευτικές θεάσεις & παρατηρήσεις σε βάθος ψυχής.
Απευθύνεται τόσο στους ειδικούς του χώρου της ψυχικής υγείας, όσο και στον καθένα αναζητητή της αυθεντικότητας και της αλήθειας, που λαχταρά να ενημερωθεί σχετικά και να γευθεί βιωματικά τα βασικά ζητήματα που απασχολούν την ψυχή, και την ψυχοθεραπεία.
Σε όλους όσους ενδιαφέρονται για την αυτογνωστική τους κατάρτιση, την διαδικασία της ψυχοθεραπείας, και την εμβάθυνση σε θέματα του εαυτού, και των διαπροσωπικών τους σχέσεων.
 Αναλύει σε βάθος θέματα, όπως:
- Προβληματικές σχέσεις στο ζευγάρι, γονείς & παιδιά: Αιτίες, αποτελέσματα, συμβουλές
- Ο έρωτας, ο φόβος & η επιθυμία...
- Η κατάθλιψη, το άγχος, και το νόημα της ζωής
- Οικογένεια & ψυχική υγεία: Συνεξάρτηση, χειριστικότητα, υπερπροστασία, ενηλικίωση & αμφιθυμία
- Ο Θυμός, η μοναχικότητα, ο φόβος & οι συντροφικές σχέσεις
- Τα αιτήματα της ψυχής από την «σκιά» (Τι είναι "σκιά";)
- Η αγάπη, η χαρά, και το τραύμα
- Τα συμπτώματα & η ψυχική υγεία
Θεραπεία Ψυχής & Ψυχοθεραπεία: Πως σχετίζονται;
- Οι στόχοι της ψυχοθεραπείας, η αντίσταση στην ψυχοθεραπεία και το νόημά της...
- Προσωπικές εξομολογήσεις ενός ψυχοθεραπευτή… και άλλα.
Ένα βιβλίο, επίδοξος οδηγός αυτογνωσίας για όσους αναζητούν τον εαυτό τους στον πυρήνα της ψυχής & στις αυθεντικές σχέσεις με τους άλλους, προκειμένου να βγουν στο φως της προσωπικής επίγνωσης και της υπαρξιακής τους απαρτίωσης.
Ένα πολύτιμο δώρο! Μια ευκαιρία ψυχικής εγρήγορσης, διερεύνησης κι ανάπτυξης για εσάς, και γι' αυτούς που αγαπάτε.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΥΚΩΜΑ "ΓΛΥΦΑΔΑ"

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

...Στον καθηγητή ΔΗΜ. ΜΑΡΩΝΙΤΗ

Υπογράφει 
ο Γιώργος Καραχάλιος
Δημοσιογράφος- Φιλόλογος










..." H Oδύσσεια είναι έργο αγαπησιάρικο" είχε πει ..."Αντίθετα η Ιλιάδα είναι ακατάδεκτη. Δε δέχεται τα χάδια μας"

 Και πριν λίγους μήνες είχε επισημάνει στο συγγραφέα Χρήστο Αγγελάκο:

"...H Αριστερά ήτανε κι αυτή ένα κομμάτι της Ιστορίας που φαίνεται ότι άρχισε, όπως άρχισε, στράβωσε όπως στράβωσε...Και σήμερα τινάχτηκε στον αέρα απ αυτούς που τους χρειάζεται να στιγματιστούν ως εγκληματίες..."


Αυτός ήταν ο Δημήτρης Μαρωνίτης που έφυγε σήμερα το πρωί από κοντά μας...Ο φιλόλογος, ο πανεπιστημιακός δάσκαλος, ο καθηγητής της Φιλοσοφικής, ο μεταφραστής της Οδύσσειας και της Ιλιάδας και άλλως αρχαίων κειμένων, ο δοκιμιογράφος, ο επί τέσσερις δεκαετίες αρθρογράφος, ο αρχιτέκτονας του προγράμματος "Αρχαιογνωσία και αρχαιογλωσσία στη Μέση Εκπαίδευση, ο γενικός διευθυντής του Κέντρου Ελληνικής γλώσσας, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας, ο καθηγητής που αρθρογράφησε (και όχι μόνον) για το Δ. Σολωμό, τον Κ.Π. Καβάφη, το Γ.Σεφέρη, τον Οδ. Ελύτη, το Γιάννη Ρίτσο, τον Τίτο Πατρίκιο...Ο επαναστάτης, ο αντιστασιακός, ο συγγραφέας της  "Μαύρης Γαλήνης" (...ένα κείμενο που γράφτηκε μέσα στο κελί της Χούντας, πάνω σε φθαρμένες χαρτοπετσέτες, όταν κατάφερε να βρει ένα μολύβι...)






Ευτύχησα να τον έχω καθηγητή στα φοιτητικά μου χρόνια...Θαύμασα τις γνώσεις του, την πολυμάθειά του, τις εμπειρίες του, τη μεθοδικότητά του, την εργατικότητά του, την φιλομάθεια, το χαρακτήρα του, το ήθος του, τον ανθρωπισμό του..


Γνώρισα, από κοντά, τον καθηγητή, τον δάσκαλο, τον άνθρωπο, το φίλο...Μαζί με τα άλλα ..."πανεπιστημιακά και πνευματικά τέρατα και θηρία" της τότε εποχής στη Φιλοσοφική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης: το Ι. Κακριδή, το Μ. Ανδρόνικο, τον Αναστ. Μέγα, το Γ.Π.Σαββίδη, τον Αγαπ. Τσοπανάκη, το Στ. Καψωμένο, το Ν. Κονομή, το Δημ. Λυπουρλή, τον Κων, Γρόλιο, το Γρηγ. Σηφάλη, τον Ευδ. Τσολάκη, την Αλκη Κυριακίδου- Νέστορος,,,

Στο Δημήτρη Μαρωνίτη ωστόσο χρωστάω πολλά!!1... Χρωστάω την αγάπη μου και τις γνώσεις μου (αν έχω) στη νεοελληνική ποίηση, στο συλλογισμό, στην κριτική ματιά και άποψη, στην αρμονική σύνθεση των αντιθέσεων...

Όπως εξάλλου χρωστάω πολλά και στην αγαπημένη του κόρη Εριφύλη...Την Εριφύλη που μέσα από το διαδίκτυο ανήγγειλε το θάνατο του πατέρα της...


Χρωστάω στην Εριφύλη τη συναδελφική της φιλία και την πολύχρονη αγαστή και αποδοτική συνεργασία που είχα μαζί της: μια γυναίκα, έναν ιδιαιτέρως σημαντικό άνθρωπο, μια γυναίκα του πνεύματος, του λόγου του δουλεμένου, της κριτικής δημοσιογραφικής ματιάς: "πιστό, εν πολλοίς, αντίγραφο του πατέρα της"



"Καλό σου ταξίδι", σεβαστέ δάσκαλε, ακριβέ μου καθηγητή, αγαπημένε μας Μίμη...


"Μην ξεχαστείς και πράξεις όπως άλλοι...Μην κοιταχτείς και νοιώσεις, όπως άλλοι...Στο αντικαθρέφτισμα ψυχής...Εκεί να πας...Εκεί που οι άνθρωποι δεν συγχωρούν γιατί ποτέ δεν έβλαψαν και ποτέ δεν λαβώθηκαν...Εκεί...Στις παρυφές της πιο τρελής κορφής...Εκεί, το αιώνιο ραντεβού των φίλων..."




Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Ο Κτηνίατρος Απόστολος Μιχόπουλος μιλά για την...διδακτική του πορεία σε Βοηθούς Κτηνιάτρων Ζώων Συντροφιάς...

Συνέντευξη στο blog ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ




  • Κύριε Μιχόπουλε, ασχοληθήκατε φέτος με τη διδασκαλία μιας ειδικότητας που ως τώρα δεν γνωρίζαμε οτι υπήρχε, ενώ στο εξωτερικό βρίσκεται σχεδόν σε κάθε πανεπιστήμιο. . Μιλήστε μας για αυτό


Είναι μια νέα ειδικότητα που πρωτοπόροι την φέραμε στην Ελλάδα με αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα από Κολλέγιο της Βρετανίας  έχοντας ξεκινήσει τα μαθήματα των νέων σπουδαστών το 2015.
Ήδη έχουν αποφοιτήσει πάνω από 60 σπουδαστές. Το ευχάριστο είναι ότι ακόμα και πριν την τυπική ολοκλήρωση της αποφοιτήσεως, παρά τη δύσκολη  οικονομική συγκυρία που διέρχεται η χώρα μας, οι νέοι απόφοιτοι βρήκαν εργασία ως Βοηθοί Κτηνιάτρων σε κτηνιατρικές κλινικές και κτηνιατρεία.
Τα μαθήματα γίνονται σε αδειοδοτημένες αίθουσες που διαθέτουν πλήρη  εξοπλισμό κατάλληλο για τη διδασκαλία. Η ύλη των μαθημάτων, μεταξύ των άλλων,  περικλείει βασικές αρχές ανατομίας και φυσιολογίας ζώων συντροφιάς, παρασιτικά και λοιμώδη νοσήματα, παθολογία, δημόσια υγεία, ζωοανθρωπονόσους  και πρόληψη αυτών, τεχνικές κτηνιατρικού εργαστηρίου και χειρισμό μηχανημάτων όπως Monitors, ακτινολογικά, καρδιογράφους, υπερήχους και άλλα της σύγχρονης κτηνιατρικής, πάντα υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση εμπείρων κτηνιάτρων. Επίσης διδάσκονται αρχές φαρμακολογίας, τοξικολογία, ονοματολογία και χρήση ιατρικών εργαλείων, βοήθεια στο χειρουργείο και επείγοντα περιστατικά, αρχές marketing κτηνιατρείου, διατροφή ζώων συντροφιάς, κλινική νοσηλεία, όπως και φυλές  σκύλων και γατών.
Τέλος ακολουθεί πρακτική άσκηση σε κτηνιατρικές κλινικές και κτηνιατρεία υπό την καθοδήγηση των άξιων κτηνιάτρων που επί σειρά ετών προσφέρουν ιατρική περίθαλψη σε ζώα συντροφιάς.

  • Θεωρείτε οτι υπάρχει νομοθετικό κενό? τι θα προτείνατε?
Σαφώς και υπάρχει. Προτείνω το σύστημα της Μεγάλης Βρετανίας, της Αυστραλίας , της Αμερικής και του Καναδά, δηλαδή οι σπουδαστές αυτοί να δίνουν εξετάσεις προφορικές, γραπτές και πρακτικές σε επιτροπή επιστημόνων Κτηνιάτρων που θα ορίζει ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος ή η Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρία, ή αμφότεροι οι φορείς συνεργαζόμενοι μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, μπορεί η Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρία να αναλάβει το κομμάτι των εξετάσεων και στη συνέχεια ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος να αδειοδοτεί τον επιτυχόντα στις εξετάσεις  Βοηθό Κτηνιάτρου .  


  • Εσείς διδάσκετε δια ζώσης, μέσα σε τάξη και όχι μέσω e learning. πόσο σημαντικό είναι αυτό για τους μαθητές?
Ηλίου φαεινότερον. Αυταπόδεικτον τυγχάνει ότι η εκ του σύνεγγυς και η δια ζώσης διδαχή γνώσεων και δη επιστημονικών είναι ο καλύτερος τρόπος να ενστερνιστεί ο νέος σπουδαστής το μεγαλείο της Κτηνιατρικής Επιστήμης. Προς τούτο, θεωρήσαμε αναγκαίο και γι αυτό προέβημεν στην αναγκαία πρακτική άσκηση των σπουδαστών μας σε έμπειρα και οργανωμένα κτηνιατρεία και μεγάλες κτηνιατρικές κλινικές, εις τρόπον ώστε να γίνουν οι σπουδαστές μας ικανοί Βοηθοί Κτηνιάτρων στην πράξη και όχι στη θεωρία και μόνον! Όλοι γνωρίζουμε ότι η θεωρία απέχει παρασάγγας από την πράξη! 
Εδώ αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας μας, φέραμε το  νέο σπουδαστή κοντά στον έμπειρο κτηνίατρο της κλινικής πράξης να του διδάξει όσα διαπίστωσε «ιδιοις όμμασι»  ότι πρέπει να κατέχει ο βοηθός του. Ευτυχώς πλέον, με αυτό το εγχείρημα, ο Κτηνίατρος της κλινικής πράξης ξεφεύγει από την βάσανο να εκπαιδεύει τον ανειδίκευτο, ικανό ή όχι, που θα αποδειχτεί στο μέλλον, από δω του παράγουμε ετοιμοπόλεμο Βοηθό Κτηνιάτρου να εργαστεί πλάι του εξειδικευμένα , υπό την καθοδήγησή του, άρα τον βοηθούμε στο ιατρικό του έργο.  Εν τέλει, ο μεγάλος κερδισμένος είναι τα ζώα συντροφιάς, ο σκύλος μας και η γάτα μας…



  • Τελικά Βοηθός Κτηνιάτρου γεννιέσαι ή γίνεσαι?
Οπωσδήποτε πρέπει να το έχεις και «μέσα σου», να έχεις γεννηθεί φιλόζωος αλλά και άνθρωπος της πράξης. Να αγαπάς αλλά να μην λυπάσαι ,για να μπορείς να ασκείς ευθυτενώς το επάγγελμά του Βοηθού Κτηνιάτρου. Να νοιώθεις ότι στο χειρουργείο είσαι ο στρατιώτης της πρώτης γραμμής, άρα πρέπει να είσαι έτοιμος και σε πλήρη άμυνα να πολεμήσεις τυχόν κακές στιγμές εν ώρα χειρουργείου και από αυτή τη μάχη να θες να βγαίνεις πάντα νικητής. Γιατί μέση λύση δεν υπάρχει.

Κι όπως ο στρατιώτης εκπαιδεύεται πριν τον πόλεμο, έτσι και ο Βοηθός πρέπει να εκπαιδεύεται πριν το χειρουργείο και όχι πάνω στο χειρουργείο. Γι αυτό προσφέρουμε τις απαραίτητες γνώσεις  σε άτομα που «θέλουν» να μπορούν...


  • Η οικονομική κρίση πλήττει σήμερα όλους τους κλάδους. Γιατί ένα νέο παιδί σήμερα να προτιμήσει  να ακολουθήσει την ειδικότητα του Βοηθού Κτηνιάτρου?

Γιατί είναι μια ειδικότητα πολυσχιδής ,με πολλά θέλω και περισσότερα μπορώ, που  φέρνει τον Βοηθό να εργαστεί μεσα στον κόσμο των ζώων και να προοδεύσει. Μεσα από αυτή την πορεία του θα επέλθει και η προσωπική προκοπή του, δύναται να ανελιχτεί να μετεκπαιδευτεί και να εξειδικευτεί σε ζώα συντροφιάς, σε εξωτικά, σε ιπποειδή.

Σας τονίζω το εντυπωσιακό πρωτόγνωρο μήνυμα που πήρα μόλις μπήκα για πρώτη φορά στην αίθουσα διδασκαλίας. Η αναγνωριστική πτήση μου κατέγραψε, εντός αυτής, σπουδαστές όλων των ηλικιών και όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, απόφοιτους πανεπιστημίων με μεταπτυχιακά, πολλούς και περισσότερους φοιτητές ΑΕΙ και ΤΕΙ. ΔΗΛΑΔΉ αντάμωσα συνειδητοποιημένα άτομα που ήξεραν τι ζητούσαν για την επαγγελματική τους πορεία στο μέλλον.

 Αυτό μου έδωσε μεγαλύτερη ώθηση ψυχής και δύναμης να ανταπεξέλθω στη δική μου προσπάθεια να τους διδάξω τα περισσότερα, τα καλύτερα, τα ουσιαστικότερα. Συνυφασμένος με τα καλύτερα, τα τελευταία 30 χρόνια που ασκώ την Κτηνιατρική στην πράξη, πάντα θέλω να προσφέρω υψηλές υπηρεσίες και περί αυτού μοχθώ και μάχομαι. 


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Σημείωση:


Πριν  χρόνια, το Μάρτη του 2013, ο Κτηνίατρος αρθρογράφησε περιγράφοντας την τότε διδακτική του εμπειρία:





Ένα πρωί έγινα δάσκαλος... (κτηνιατρική ιστορία)


Μ’ ένα CD στα χέρια και μια αγκαλιά DONUTS γλυκά, που ΄χα ΄γοράσει ψες βράδυ αργά, για να ‘ναι φρέσκα, ξεκίνησα πρωί-πρωί σχεδόν χάραμα για το 92ο Δημοτικό Σχολείο Νέου Κόσμου. Γειτονιά ανέκαθεν υποβαθμισμένη, σκέφτηκα. Πόσο μάλλον σήμερα! Θα βρίθει από αλλοδαπούς που διψάνε για μόρφωση κι ένα πιάτο φαγητό.

Οδός «Φωτομάρα», αγωνιστής του ’21 απ την Πάργα που πελέκησε τους Τούρκους σε Πάργα, Μεσολόγγι, Καρπενήσι, Ναύπλιο, ουλούθε…

Στο νούμερο «60» το σχολειό, λες κι είν΄ σημαδιακό για το πότε γεννήθηκε.

Φτάνοντας το γωνιακό παμπάλαιο κτήριο, δήλωνε την ηλικία του απ το ξεθωριασμένο γκριζοκίτρινο χρώμα. Θες δε θες αυτό ήταν το σχολείο. Δεν σου ΄μενε περιθώριο αμφισβήτησης. Λίγα δέντρα και πολλά κάγκελα ψιλόλιγνα. Σκέτη φυλακή. Μ΄ αθώες ψυχούλες μέσα. Ρωτάω την δασκάλα: 

«Ελληνόπουλα έχει εδώ?» Κι απαντά, μ αναστεναγμό: « Τριάντα - εβδομήντα, κύριε και πολλά λέω… Σε δέκα χρόνια θα τα δείχνουμε με το δάχτυλο».

Είδος προς εξαφάνιση, λέω από μέσα μου! Σαν την καρέτα-καρέτα. Γι΄ αμφότερα, χελώνα και παιδιά, ο Έλληνας έχει αναλάβει εργολαβικά την εξαφάνισή τους. Σα να μισεί τον εαυτό του και το μέλλον του. Αφού δεν γεννάει ο ίδιος, δεν αφήνει ήσυχη μήτε τη χελώνα να γεννήσει στην αμμουδιά τ΄ αβγά της. Ζήλια, μίσος ή αυτοκαταστροφή? Ψυχοσύνθεση άξια μελέτης και εξερεύνησης. Έστω! Με τα πολλά, βρέθηκε κι ο σκονισμένος εξοπλισμός, ένα laptop κι ο προτζέκτορας, για να πω λίγα λόγια σχετικά με «ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ».

Η αίθουσα υπόγεια, ανήλια με τη μυρουδιά της μούχλας στον αέρα, μ΄ αντίθετα βλέμματα στραμμένα στο Θεό γεμάτα ήλιο, ομορφιά κι αρώματα. Νιώθεις σίγουρος ότι αυτά τα παιδιά αξίζουν της προσοχής σου, γιατί θέλουν να μάθουν.

Ήσαντε εβδομήντα, ανυπολόγιστα απ τα πριν στη δική μου κούτρα.
Με τη σειρά τους ένα-ένα, δεν σπρώχνονταν…
Μ΄ ευγένεια κι ευχαριστώ στα χείλη…

Μα πιο άξια θαυμασμού η ψελλισμένη φράση: « Δε πειράζει καλέ κύριε που εμείς δε πήραμε donuts. Δε θέλαμε…» έλεξαν, για να μη δείξουν το παιδικό παράπονο να ξεχειλίζει…

Ήθος, αρχές κι αξίες κουβαλημένες απ το σπίτι… Όλα έξυπνα κι αλλοδαπά να βάζουν κάτω τα δικά μας. Γιατί, έχει φυτρώσει σε στομάχι και μυαλό «η πείνα» μέσα τους.

Μια βαθιά υπόσχεση έδωκα μέσα μου. Θα ξαναπάω είπα. Μόνο και μόνο για να μοιράσω λίγα γλυκά ψωμιά με σοκολάτα, αυτά τα donuts της γενιάς μου. Πλέον σ όλα τα παιδιά, γιατί το παράπονο στα χείλη τους, με κόβει ζωντανό…. Στο σχολειό αυτό, που τα παιδιά διδάσκουν ήθος και καρτερία για ένα καλύτερο μέλλον.

Πιστέψτε με , τους αξίζει!!!


Ευχαριστώ την Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία, την Πρόεδρο κ. Λουκάκη Κατερίνα, τον Δήμο Αθηναίων, τον συνάδελφο φίλο και Αντιδήμαρχο Άγγελο Αντωνόπουλο, που ο καθένας με το λιθαράκι του δημιούργησε το Πρόγραμμα Ενημέρωσης των Μαθητών από Εθελοντές Κτηνιάτρους με θέμα "Τη Φύση και τα Ζώα". Συγκλονιστική η εμπειρία μου!!! Τους αφιερώνω το παραπάνω κείμενο.



Απόστολος Μιχόπουλος, Κτηνίατρος


ΤΟ SITE TΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ http://apostolosmichopoulos.weebly.com/




Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

"Βαβέλ" πολυφωνίας και "ρεσιτάλ" αστόχων και αμφιλεγόμενων δηλώσεων...

Υπογράφει
ο Γιώργος Καραχάλιος
Δημοσιογράφος- Φιλόλογος











Μόλις ένα εικοσιτετράωρο πριν από την αυριανή κινητοποίηση- μάζωξη στο Σύνταγμα, με τον "κωδικό-σύνθημα: ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ" και στον ..."αστερισμό" της πολιτικής (και όχι μόνον) αντιπαράθεσης βρίσκονται οι πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας Νίκου(?) Φίλη που έκανε λόγο για "...κινητοποιήσεις που κινούνται στα όρια της συνταγματικής ανοχής..."

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που το Μαξίμου βρίσκεται σε...πανικό και σπεύδει "να μαζέψει τα ασυμμάζευτα", καθώς στελέχη της "πρώτης φοράς Αριστερά" εξακολουθούν να επιμένουν- ανά τακτά χρονικά διαστήματα- σε ατυχείς δηλώσεις και λεκτικές γκάφες, αλλά και σε ...κλαψουρίσματα, θρήνους και κοπετούς για τη θετική ψήφο τους σε κάθε δυσβάσταχτο μέτρο, απόφαση και μεταρρύθμιση.

Άραγε, τι να πρωτοθυμηθούμε από το..."παζλ" και τη μεγάλη "λίστα" αυτών των δηλώσεων που σίγουρα άφησαν ...εποχή:

  • τη Θεανώ Φωτίου με τα...γεμιστά, τις πίτες και τις μαρμελάδες για να αντιμετωπιστεί η κρίση,
  • την Αννα Βαγενά που ζήτησε ...υπομονή από τους πολίτες, συγκρίνοντας τα εκατό χρόνια μνημονίου με τα τετρακόσια χρόνια τουρκικής σκλαβιάς
  • την Τασία Χριστοδουλοπούλου για τους μετανάστες "που λιάζονται" και μετά..."απλά εξαφανίζονται"
  • την Ελένη Αυλωνίτου που σε μια από τις αναρίθμητες τηλεοπτικές εμφανίσεις της, επεσήμανε πως "...η Ελλάδα έσωσε το ΔΝΤ", 
  • την Εύη Καρακώστα, που εμμέσως πλην σαφώς, χαρακτήρισε κάποιους δικαιούχους του ΕΚΑΣ..."φοροφυγάδες"
  • το Δημήτρη Μάρδα με τις δηλώσεις του για "πρόσφυγες επενδυτές"
  • το Χρήστο Σπίρτζη και το Γιώργο Δημαρά που κλαίνε και θρηνούν, ψηφίζοντας κάθε δυσβάσταχτο μέτρο κλπ
  • το Μάκη Μπαλαούρα που δεν θα είχε ...αντίρρηση "το όνομα Μακεδονία για τα Σκόπια"
  • το Νίκο Φίλη με δηλώσεις του για την "εθνοκάθαρση των Ποντίων", τις "πενταροδεκάρες του ΦΠΑ" για τα ιδιωτικά σχολεία και για τον κώδικα του "καλού μαθητή", την "πριγκίπισσα" και το "βασιλόπουλο" κ.ο.κ.
  • τον Ηλία Καματερό που "απείλησε" να ρίξει την Κυβέρνηση, "αν δοθεί άδεια να χτιστεί ακόμη ένα ξενοδοχείο all inclusive",
  • το Γιώργο Κατρούγκαλο που με δηλώσεις του στη Real News (,,,εκτός των άλλων) έκανε λόγο για "μετάβαση στη Δ' Ελληνική Δημοκρατία"
  • το Γιώργο Κυρίτση που έκανε λόγο για "...μετακύλιση των βαρών στους...μένουμε ευρωπαίους"
  • τον Αριστείδη Μπαλτά που χαρακτήρισε, ως υπουργός Παιδείας, την αριστεία ως "ρετσινιά...και στρεβλή φιλοδοξία"
  • τον Πάνο Καμμένο για τη δήλωσή του (και όχι μόνον) : "εγκληματική και αντισυνταγματική η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά..."
  • το Νίκο Βούτση που δήλωσε: "..ο, τι υπογράψαμε, υπογράψαμε. Εδώ θα είμαστε και για να στηρίξουμε τα πιο βασικά από αυτά τα αγκωνάρια μιας συμφωνίας"
  • και τόσα άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ...

Και για να μην ξεχνάμε:

"....απέναντι στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών, η σχεδιαζόμενη συνταγματική αναθεώρηση, δεν είναι παρά "άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε..."

Δεν το λέμε εμείς,,,Το έγραψε πρόσφατα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών Γιώργος Κυρίτσης στο "Site των 53", με την καταπληκτική, ωστόσο, επισήμανσή του:


"Να τα σκεφτόμαστε αυτά, καθώς η ανηφόρα είναι μπροστά και όχι πίσω μας"

Κατά τα άλλα:

  • Σοβαρευτείτε
  • Κυβερνήστε ή
  • Παραιτηθείτε!!!

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

Ποιοι υπέγραψαν τον ξαφνικό θάνατο της ΕΡΤ, το 2013...

Υπογράφει
ο Γιώργος Καραχάλιος,
Δημοσιογράφος- Φιλόλογος




Ένας χρόνος συμπληρώνεται σήμερα από την επανέναρξη λειτουργίας της ΕΡΤ, ύστερα από το "μαύρο" που έπεσε στον Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Φορέα στις 11 Ιουνίου 2013, με αποτέλεσμα να αρχίσει ένας αγώνας για την επαναλειτουργία του από πολίτες και πολιτικούς, φορείς και συλλογικότητες κ.ο.κ.

Ο ιστότοπος "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ" και ο υπογράφων - 'όπως και αναρίθμητοι άλλοι διαδικτυακοί τόποι σχολίασαν αρνητικά το κλείσιμο της ΕΡΤ  για πολλούς και ποικίλους λόγους.


Από τον Ιούνιο του 2013, ωστόσο, μέχρι σήμερα πολλά ακούστηκαν και  ειπώθηκαν για την περιπέτεια της ΕΡΤ, την αποστολή και το έργο της (θετικά και αρνητικά), καθώς και για τη σημερινή παρουσία της στο ραδιοτηλεοπτικό "σκηνικό- στερέωμα".

Εκείνο, όμως που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι το γεγονός από πότε άρχισε να γίνεται λόγος για συρρίκνωση της ΕΡΤ και "ποιοι υπέγραψαν τον ξαφνικό θάνατό της, το 2013".\

Δεν έχουμε, λοιπόν- για λόγους ενημέρωσης (και όχι μόνον) να επισυνάψουμε στη σημερινή μας παρέμβαση το κείμενο που δημοσιεύεται σήμερα στην ιστοσελίδα www.typologies.gr





Ποιοι υπέγραψαν το “ξαφνικό θάνατο” της ΕΡΤ το 2013


ΒΗΜΑ - ΓΚΙΚΑΣ ΜΑΝΑΛΗΣ αντίγραφο




Οι “Τυπολογίες” αναδημοσιεύουν  σήμερα το ρεπορτάζ της  16 Ιουνίου 2013 , και ενώ το λουκέτου στην ΕΡΤ από το Σίμο Κεδίκογλου και το Γιάννη Στουρνάρα είχε ήδη μπει. Το “Παρόν”  και οι “Τυπολογίες” στάθηκαν επί δύο χρόνια δίπλα στον αγώνα των εργαζομένων  ζητώντας να ανοίξει η ΕΡΤ αποκαλύπτοντας στοιχεία  για το έγκλημα σε βάρος της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα. Η επιλογή του λουκέτου στην ΕΡΤ δεν ήταν τυχαία καθώς το σχέδιο “εκτέλεσής” σχεδιάστηκε λίγο μετά την άνοδο του Γιώργου Παπανδρέου στην εξουσία. 



Το καθοριστικό βήμα για το λουκέτο στην ΕΡΤ γίνεται μόλις δύο μήνες μετά από το Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τότε υπουργό Οικονομικών. Με το Νόμο 3899/2010 στα τέλη του Δεκεμβρίου. Το πρώτο άρθρο προβλέπει την ένταξη της ΕΡΤ στο καθεστώς των ΔΕΚΟ, από το οποίο είχε εξαιρεθεί από το Θόδωρο Ρουσόπουλο το 2006. Είναι η απόφαση σκάνδαλο καθώς η ΕΡΤ δεν χρηματοδοτείται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.
Το σημαντικό στοιχείο είναι πως ο εκάστοτε υπουργός οικονομικών αποκτούσε τον έλεγχο της ΕΡΤ, η οποία πλέον ως εταιρεία ήταν υποχρεωμένη να ακολουθήσει τη “δημοσιονομικό δρόμο” της Τρόικα. Ξεκινάει νέος γύρος πιέσεων αυτή τη φορά από τους εκπροσώπους των ιδιωτικών σταθμών.

Η αντικατάσταση Χυτήρη από το Μόσιαλο

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης αντικαθίσταται χωρίς να καταθέσει το νομοσχέδιο για τα ΜΜΕ που προετοίμαζε από τον καθηγητή των Οικονομικών της Υγείας , Ηλία Μόσιαλο. Η παρουσία του είναι κομβική. Στις αρχές του Καλοκαιριού του 2011, ο Θόδωρος Πάγκαλος ανακοινώνει τις παρεμβάσεις στην ΕΡΤ και τον Αύγουστο ο Ηλίας Μόσιαλος βάζει επίσημα στο τραπέζι τη συζήτηση για πολλά μικρά και μεγάλα λουκέτα στην ΕΡΤ, με κορυφαίο εκείνο της ΕΤ1. Η προαναγγελία γίνεται από το…Σκάι!

Το Σχέδιο Νόμου για τον έλεγχο εξ αποστάσεως της ΕΡΤ

Δημιουργεί όμως και την υποδομή για τη σημερινή παρέμβαση σήμερα με το σχέδιο Νόμου που προβλέπει τον έλεγχο της ΕΡΤ, εξ αποστάσεως με …τηλεκοντρόλ. Ο εκάστοτε υπουργός ορίζει το 7μελές Εποπτικό Συμβούλιο της ΕΡΤ, με την 9ετή θητεία! Το Ε.Σ. επιλέγει στη συνέχεια το διευθύνοντα σύμβουλο με διαγωνισμό. Σε ακρόαση καλούνται οι Eric Soderquist αναπληρωτής καθηγητής της ΑΣΟΕ,  Πάνος Λουκάκος, πρώην εντεταλμένος σύμβουλος της ΕΡΤ, επί ΝΔ, ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Προκόπης Δούκας, Δημήτρης Παπούλιας τέως πρόεδρος ΟΤΕ και ΔΕΗ, Άγγελος Στάγκος, τέως πρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ και νυν αρθρογράφος της «Καθημερινής», Τάκης Αθανασόπουλος, τέως πρόεδρος –διευθύνων σύμβολουλος ΔΕΗ, πρώην πρόεδρος ΤΑΙΠΕΔ, μέλος του ΔΣ της «Καθημερινής». Στη διαβούλευση του Ηλία Μόσιαλου, δεν καλείται ο Λάμπης Ταγματάρχης, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, καθώς διαφωνεί με τη συρρίκνωση.

Η υπογραφή Βενιζέλου στο καθεστώς «ξαφνικού θανάτου»

Τον Αύγουστο του 2011, με το Νόμο 4002/2011 που υπογράφει ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης- υπουργός Οικονομικών , Ε. Βενιζέλος μαζί με άλλους υπουργούς , η ΕΡΤ μαζί με άλλες ΔΕΚΟ μπαίνουν στο καθεστώς του «ξαφνικού Θανάτου». Με μια προϋπόθεση, «να επιβαρύνουν άμεσα ή έμμεσα τον Κρατικό προϋπολογισμό» Κάτι που βέβαια δεν ισχύει για την ΕΡΤ, αφού έχει έσοδα από το ανταποδοτικό τέλος

Η ομάδα «ειδικών» του Π. Καψή χωρίς τους καθηγητές των ΜΜΕ

Η κυβέρνηση Παπανδρέου καταρρέει αναλαμβάνει ο Λουκάς Παπαδήμος με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ και υπουργός αναλαμβάνει ο δημοσιογράφος , Παντελής Καψής. Ο τέως αντιπρόεδρος του ΔΟΛ, και τέως διευθυντής των «Νέων» παραλαμβάνει το σχέδιο Νόμου και το συνεχίζει αναθέτοντας το στο σεβαστό καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο. Συγκροτείται μια νέα ομάδα με την προεδρία του, με τη συμμετοχή των Στ. Κτιστάκη, πάρεδρου του ΣτΕ, του Αλέξανδρου Οικονόμου, ειδικού επιστήμονα του ΕΣΕ της Μαρίνας Ρήγου, δημοσιογράφου και μέλος «ειδικού εργαστηριού και διδακτικού προσωπικού στο Παντειο Πανεπιστήμιο» του Γ. Τασόπουλου αναπληρωτή καθηγητή, δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και του Α. Τσεβά καθηγητή δικαίου των Μέσων Ενημέρωσης. Δεν μετέχει στην ομάδα ο κορυφαίος καθηγητής των ΜΜΕ στην Ελλάδα, Στέλιος Παπαθανασόπουλος, ούτε ο Δημοσιογράφος Ροδόλφος Μορώνης, οι οποίοι και γνωρίζουν σε βάθος το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας, Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει νωρίτερα με απόφαση του Ηλία Μόσιαλου να καταργήσει το Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων που είχε ως αρμοδιότητα την χάραξη πολιτικής για τα ΜΜΕ.

Το τέλος


Η κυβέρνηση της ΝΔ παίρνει τη σκυτάλη και με απόφαση των Σ. Κεδίκογλου και Α. Παπαγεωργίου μεταφέρει το 25% του ανταποδοτικού τέλους στο ΛΑΓΗΕ, βασιζόμενοι σε νόμο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ακολουθεί η μεταφορά μεγάλου τμήματος των εγκαταστάσεων της ΕΡΤ στην Κατεχάκη στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η μεταφορά περιουσίας (Περαία- Θεσσαλονίκης) στο ΤΑΙΠΕΔ.
Με πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου την Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2013 τροποποιείται ο νόμος 3429/2005 με την επίκληση «έκτακτης περίπτωσης εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης» δίνεται η δυνατότητα στους υπουργούς να καταργούν φορείς. Ακολουθεί η κοινή υπουργική απόφαση των Σ. Κεδίκογλου και Γ. Στουρνάρα για την κατάργηση της ΕΡΤ την ίδια μέρα και την Τετάρτη με τροπολογία των δύο υπουργών, ανατίθεται στον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΡΤ, τον προερχόμενο από το ΤΑΙΠΕΔ Γκίκα Μαναλη η εκκαθάριση της εταιρείας. Ο τελευταίος είχε δηλώσει πως δεν ανέλαβε την ΕΡΤ για να την κλείσει!

πηγή: www.typologies.gr (15-6-2016)

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Η Βιολογία Της Πεποίθησης - Brus Lipton Ph.D


Γιατροί: τα Κορόιδα των Φαρμακοβιομηχανιών
Αλλά όσο κι αν θαυμάζω την αρχαία σοφία της ανατολικής ιατρικής, δεν θέλω να κατακρημνίσω τους δυτικούς γιατρούς που συνταγογραφούν τεράστιες ποσότητες φαρμάκων, τα οποία συμβάλλουν στη θνησιμότητα του επαγγέλματος της υγείας.
Οι γιατροί έχουν μπροστά τους ένα πνευματικό γκρεμό και πίσω τους ένα εταιρικό ρέμα.
Είναι απλά πιόνια στο τεράστιο ιατρικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Οι θεραπευτικές τους ικανότητες περιορίζονται από μια αρχαϊκή ιατρική εκπαίδευση, βασισμένη πάνω σε ένα νευτώνειο σύμπαν φτιαγμένο μόνο από ύλη. Δυστυχώς, αυτή η φιλοσοφία ξεπεράστηκε πριν από 75 χρόνια, όταν οι φυσικοί υιοθέτησαν επίσημα την κβαντική μηχανική και αναγνώρισαν ότι το σύμπαν είναι ουσιαστικά φτιαγμένο από ενέργεια.
Μετά από τις σπουδές τους, αυτοί οι ίδιοι γιατροί για να εξασφαλίζουν τη συνεχή τους εκπαίδευση και ενημέρωση σχετικά με τα νέα φαρμακευτικά προϊόντα, εξαρτώνται από τους ιατρικούς επισκέπτες, τους «πλασιέδες» των εταιριών της βιομηχανίας υγείας. Στην ουσία, αυτοί οι μη επαγγελματίες, των οποίων ο πρωταρχικός στόχος είναι να πουλούν προϊόντα, παρέχουν στους γιατρούς «πληροφορίες» για την αποιελεσματικότητα των νέων φαρμάκων. Οι φαρμακευτικές εταιρείες προσφέρουν δωρεάν αυτή την «εκπαίδευση», προκειμένου να πείσουν τους γιατρούς να «προωθήσουν» τα προϊόντα τους. Είναι προφανές ότι οι τεράστιες ποσότητες φαρμάκων που συνταγογραφούνται στις ΗΠΑ αθετούν τον όρκο του Ιπποκράτη που έχουν πάρει όλοι οι γιατροί, δηλαδή «Να θεραπεύω τους πάσχοντες (….) χωρίς ποτέ, εκουσίως, να τους βλάψω…». Έχουμε προγραμματιστεί από τις φαρμακευτικές εταιρείες να γίνουμε ένα έθνος από πρεζάκια που καταπίνουν φάρμακα με συνταγή γιατρού, με τραγικά αποτελέσματα. Πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να ενσωματώσουμε τις ανακαλύψεις της κβαντικής φυσικής στη βιοϊατρική, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ένα νέο, πιο ασφαλές σύστημα ιατρικής που θα είναι συντονισμένο με τους νόμους της Φύσης.



Bruce H. Lipton
Ο Bruce H. Lipton, Ph.D, είναι πρωτοπόρος της νέας βιολογίας, «πατέρας» της επιγενετικής και διεθνώς αναγνωρισμένος ηγέτης στη γεφύρωση της επιστήμης με την πνευματικότητα. Με σπουδές στην κυτταρική βιολογία, ο Bruce ανήκε στο ακαδημαϊκό προσωπικό της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Γουϊσκόνσιν, ενώ αργότερα εκπόνησε επαναστατική έρευνα στο πεδίο των βλαστοκυττάρων για το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Είναι ο συγγραφέας του best seller Η Βιολογία της Πεποίθησης και του Spontaneous Evolution που έχει συγγράψει μαζί με τον Steve Bhaerman. Το 2009 τιμήθηκε με το διακεκριμένο βραβείο Ειρήνης του Ιδρύματος Goi, της Ιαπωνίας, για την επιστημονική συμβολή του στην παγκόσμια αρμονία.


Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

Παμποντιακόν Πανοΰρ 2016 – 94 χρόνια ταφικό έθιμο στα Σούρμενα







Η Ένωση Ποντίων Σουρμένων διοργανώνει πενθήμερες εκδηλώσεις με τίτλο «Τη θωμά ‘ς σα Σούρμενα», την Τετάρτη 4 Μαΐου μέχρι την Κυριακή 8 Μαΐου 2016, στα Σούρμενα του Δήμου Ελληνικού.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει το ταφικό έθιμο, ποντιακό θέατρο, αθλητικές εκδηλώσεις, αιμοδοσία, χορευτικά συγκροτήματα, ποντιακό γλέντι.
  • Τετάρτη 4 Μαΐου στις 16:45, γήπεδο Σουρμένων Ελληνικού
    3ο Ποδοσφαιρικό Συναπάντεμα Προσφυγικών Ομάδων.
    Συμμετέχουν οι ομάδες παλαίμαχων: ΑΕΚ, Πανιώνιου, Ιωνικός Νίκαιας, Παλαιά Φωκαία, Φωστήρας Αθηνών, Αθλητικός Σύλλογος Σουρμένων.
     
  • Πέμπτη 5 Μαΐου στις 20:45, Πολιτιστικό Κέντρο της Ένωσης Ποντίων Σουρμένων
    Θεατρική παράσταση «Η μανασία ΄κι σύρκεται» από τη θεατρική ομάδα του Ποντιακού Μορφωτικού Συλλόγου Αγίου Δημητρίου-Ρυακίου Κοζάνης.
     
  • Παρασκευή 6 Μαΐου στις 20:00, πλατεία Σουρμένων
    Παραδοσιακοί χοροί από την Ελλάδα.
     
  • Σάββατο 7 Μαΐου στις 18:30, ιερός ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σουρμένων
    Πανηγυρικός Εσπερινός και στις 20:00 ποντιακοί χοροί στην πλατεία Σουρμένων.
     
  • Κυριακή 8 Μαΐου στις 7:00 ιερός ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σουρμένων
    Ταφικό έθιμο και στις 19:15 ποντιακοί χοροί στην πλατεία Σουρμένων.
     
  • Από την Παρασκευή 6 έως την Κυριακή 8 Μαΐου, από τις 16:00 έως τις 21:00,θα γίνει συλλογή τροφίμων και φαρμάκων στην κεντρική πλατεία Σουρμένων.
  • Το Σάββατο 7 Μαΐου, από τις 9:00 έως τις 13:00 ,αιμοδοσία στο 1ο Δημοτικό σχολείο Σουρμένων Ελληνικού.


Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Οδυσσέα Ελύτη- Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου (Eκδ. Ύψιλον, 1984)




Κυριακή (Πάσχα), 26
Καθαρή διάφανη μέρα. Φαίνεται ο άνεμος που ακινητεί με τη μορ-
φή βουνού κει κατά τα δυτικά. Κι η θάλασσα με τα φτερά διπλωμέ-
να, πολύ χαμηλά, κάτω από το παράθυρο.

Σου ‘ρχεται να πετάξεις ψηλά κι από κει να μοιράσεις δωρεάν την
ψυχή σου. Ύστερα να κατεβείς και, θαρραλέα, να καταλάβεις τη
θέση στον τάφο που σου ανήκει.

Κυριακή (Πάσχα), 26 β
Ανεμόεσσα κόρη ενήλικη θάλασσα
πάρε το κίτρο που μου ‘δωκε ο Κάλβος
δικιά σου η χρυσή μυρωδία

Μεθαύριο θα ‘ρθουν τ’ άλλα πουλιά
θα ‘ναι πάλι ελαφρές των βουνών οι γραμμές
μα βαριά η δική μου καρδία.

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Συμβουλές της Μεγάλης Παρασκευής

 


Αδρανείς.
Σε παρασύρει η φωτογραφία σου
ότι το έχεις δίπορτο
όποτε θέλεις είσαι τάχα εδώ
κι όποτε θες κατέρχεσαι.

Σ᾿ εξαπατούν επίσης
τα φουσκωμένα λόγια της ανοίξεως
δήθεν ότι τα άνθη της
συμπαρασύρουν σε ανάσταση
κι άλλα εσταυρωμένα χώματα.

Άκουσέ με, πάρε
στα χέρια σου την κύλιση του λίθου.
Ας σπρώξει λίγο και το Μεγάλο Σάββατο
γεροδεμένο είναι
σήκωσε θεία κλοπή ασήκωτη
και στα ουράνια μοναχό του την ανέβασε.

Μόνο βιάσου γιατὶ όπου νά΄ ναι
το θαύμα της διαψεύσεως τίθεται επὶ τάπητος
ακάνθινο.

Κική Δημουλά, «Χλόη Θερμοκηπίου»

Εκδ. Ίκαρος,2005

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ μέσα από ζωγραφικούς πίνακες (ΙΙ): Θεία Πάθη, Ανάσταση


Gerrit van Honthorst «Ο Χριστός ενώπιον του Καϊάφα»
από τοhttp://www.backtoclassics.com/gallery/gerritvanhonthorst/christbeforethehighpriest-detail/
Ο ζωγράφος ανακαλύπτει στο ευμετάβολο φως του κεριού ένα αποτελεσματικό μέσο απεικόνισης της ψυχολογικής κατάστασης των προσώπων, που προσδίδει αληθοφάνεια και δραματική ένταση στο ευαγγελικό επεισόδιο και ελκύει την προσοχή του παρατηρητή στις εκφράσεις των πρωταγωνιστών.
Ο λευκός χιτώνας του Χριστού αντανακλά τόσο έντονα το φως, που μοιάζει να το εκπέμπει ο ίδιος.
Από το βιβλίο «ΛΟΝΔΙΝΟ – ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ»
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Τιτσιάνο: «Ο ακάνθινος στέφανος»
Ο Τιτσιάνο παρουσιάζει όλη την ωμότητα και τη θηριωδία του γεγονότος. Μέσα από τον πίνακα μοιάζει να ακούγονται ουρλιαχτά, αναθεματισμοί, πνιγμένοι θόρυβοι, λαχανιάσματα, το χτύπημα των ξύλων.
από το βιβλίο «ΜΕΓΑΛΑ ΜΟΥΣΕΙΑ – ΛΟΥΒΡΟ»
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Καραβάτζιο: «Η Μαστίγωση του Ιησού»
από το http://en.wikipedia.org/wiki/File:Caravaggio_-_La_Flagellazione_di_Cristo.jpg
Απολύτως δραματική είναι η αντίθεση ανάμεσα στο σώμα του Χριστού, που είναι πιο ανοιχτόχρωμο και ολόφωτο, και στις πιο σκούρες μορφές των δύο δημίων που εν μέρει τις καταπίνει το σκοτάδι. Εξίσου ξεχωρίζουν ο πόνος στο όμορφο πρόσωπο του Ιησού και η βαναυσότητα στα χαρακτηριστικά των δύο δεσμοφυλάκων. Πολύ όμορφη είναι η υπέρτατης νατουραλιστικής πιστότητας λεπτομέρεια του λευκού υφάσματος του Χριστού. Όπως πέφτει χαλαρά, απηχεί την κάθετο του κίονα και υπογραμμίζει την αδυναμία του Ιησού, ο οποίος αν δεν ήταν δεμένος θα έπεφτε στο έδαφος.
από το βιβλίο «ΝΑΠΟΛΗ – ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΠΟΝΤΙΜΟΝΤΕ»
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Αντονέλο ντα Μεσίνα: «Ο Χριστός στον κίονα»
από το http://en.wikipedia.org/wiki/Christ_at_the_Column_(Antonello_da_Messina)
Λεπτομέρειες όπως το μισάνοιχτο στόμα, τα δάκρυα, οι σταγόνες αίματος από τον ακάνθινο στέφανο, καθώς και η λεπτομερής απόδοση της αραιής γενειάδας και των μαλλιών, συμβάλλουν στη συγκινησιακή φόρτιση.
από το βιβλίο «ΛΟΥΒΡΟ»
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ


Ντονάτο Μπραμάντε «Ο Χριστός στον Στύλο»
από το http://www.backtoclassics.com/gallery/donatobramante/christatthecolumn/
Εδώ η πονεμένη φιγούρα του Χριστού βρίσκεται στο πρώτο πλάνο, σε άμεση σχεδόν επαφή με τον θεατή, ενώ το δυνατό κορμί μοιάζει σαν να έχει πλαστεί από φως.
από το βιβλίο «MANTEGNA»
ELECTA – ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Αντονέλο ντα Μεσίνα «Ίδε ο άνθρωπος»
από το http://en.wikipedia.org/wiki/Ecce_Homo_(Antonello_da_Messina)

Αντρέα Μαντένια: «Ίδε ο άνθρωπος»
από το http://en.wikipedia.org/wiki/Ecce_Homo
Από τον πίνακα λείπει κάθε αφηγηματική νότα και η προτροπή των κατηγόρων του Χριστού βρίσκεται στα δυο χαρτιά στο πάνω μέρος: «Σταύρωσέ τον. Πάρ’ τον και σταύρωσέ τον».
από το βιβλίο «MANTEGNA»
ELECTA – ΗΜΕΡΗΣΙΑ 

Ραφαήλ: «Η Ανάβαση του Γολγοθά»
από το http://www.friendsofart.net/en/art/raffaello-sanzio/christ-falls-on-the-way-to-calvary
Μα γιατί να σταθείς να σε πιάσουν! Κι ακόμα,
σα ρωτήσανε: “Ποιος ο Χριστός;” τι πες “Να με”!
Αχ! δεν ξέρει, τι λέει το πικρό μου το στόμα!
Τριάντα χρόνια παιδί μου δε σ’ έμαθ’ ακόμα!
Kώστας  Βάρναλης «Η Μάνα του Χριστού»
από το «Το Φώς που καίει»

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος: «Ο Χριστός κουβαλάει το σταυρό»
από το http://idlespeculations-terryprest.blogspot.com/2007/03/el-greco-christ-carrying-cross.html

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος: «Ο διαμερισμός των ιματίων του Χριστού»
από το http://en.wikipedia.org/wiki/El_Greco
Ανάμεσα στα Πάθη του Χριστού, ο διαμερισμός των ιματίων είναι ένα από τα πιο απωθητικά συμβάντα. Ο Γκρέκο προβάλλει την αντίθεση του βασιλικού μεγαλείου του Χριστού και της ευγενούς συμπεριφοράς του με το πλήθος των άξεστων στρατιωτών. Μέσα στον πορφυρό μανδύα του, ο Χριστός στέκει απομονωμένος στο μέσο του πίνακα. Προπηλακίζεται από τον επιθετικό στρατιώτη με το μαυροπράσινο ρούχο. Δίπλα βρίσκεται ο ιππότης με την γκρι-μπλε αδιαπέραστη πανοπλία σύμβολο της πολεμικής, γήινης εξουσίας. Στην πανοπλία αυτού του υποκριτή, αδρανούς και αδιάφορου ιππότη η αντανάκλαση από τον πορφυρό μανδύα του Χριστού δημιουργεί ένα δραματικό βιολέ χρώμα.
απόσπασμα από ανάλυση της καθηγήτριας Π. Γαλανοπούλου
αντιγραφή από το http://protolm.blogspot.com/

Τιτσιάνο: «Ο Χριστός στο σταυρό και ο καλός κλέφτης»
από το http://www.backtoclassics.com/gallery/vecelliotiziano/christandthegoodthief/
Ο χώρος καθίσταται άπειρος με εξαίσιο τρόπο, χάρη στην προοπτική απόδοση των δύο σταυρών που ξεχωρίζουν πάνω στον άδειο ουρανό. Ο Τιτσιάνο αρνείται όλα τα τεχνάσματα της ζωγραφικής διατηρώντας μόνο τη βασική αρχή του φωτός: κιαροσκούρο, σκιές, ημίφως, άπλετο φως. Τα δύο κεφάλια είναι αντικριστά: το ανοιχτόχρωμο φωτοστέφανο του Χριστού προκαλεί την έκπληξη του ληστή, το βλέμμα του οποίου μοιάζει να απηχεί την κίνηση των ποδιών, που τινάζονται στο κενό.
από το βιβλίο «ΜΠΟΛΟΝΙΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ»
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος: «Η Σταύρωση»
από το http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/g/greco_el/12/1209grec.html
Εδώ όλες οι μορφές προβάλλονται σε έναν χώρο κενό και αφύσικο, χωρίς φόντο, με φωσφορίζοντα χρώματα και παγωμένες χειρονομίες, σχεδόν σε μια μεγαλειώδη επανέκδοση των βυζαντινών εικόνων που θαύμασε (ενν. ο Θεοτοκόπουλος) και αντέγραψε όταν ήταν νέος στην Κρήτη. Σε αυτό το μεγάλο ρετάμπλ, με τον εντυπωσιακά συγκινησιακό χαρακτήρα, η ατμόσφαιρα είναι τόσο φορτισμένη με μυστικισμό, που οι μορφές φαίνονται να έχουν χάσει το σωματικό τους βάρος, όπως οι δύο άγγελοι με τα ανάλαφρα φτερά που μαζεύουν στα χέρια τους το αίμα του Χριστού.
Ερευνώντας τις μορφές, ο Ελ Γκρέκο ανανεώνει την υποβλητική τους δύναμη. Πράγμα που συμβαίνει και σε αυτό το έργο (…), μέσω του σχεδιασμού των μορφών σε επιμήκυνση, με αποκορύφωμα τον άγγελο που μας γυρίζει την πλάτη, πρωτόφαντα αιωρούμενος στη βάση του σταυρού.
από το βιβλίο «ΜΑΔΡΙΤΗ – ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΑΔΟ»
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Rogier van der Weyden: «Η Αποκαθήλωση»
από τη http://en.wikipedia.org/wiki/Rogier_van_der_Weyden
Σε αυτό τον χώρο με το μικρό βάθος, πάνω σε πετρώδες έδαφος, τα πρόσωπα σε φυσικό μέγεθος καταλαμβάνουν όλη την επιφάνεια με τρισδιάστατη σαφήνεια. Η αλληλουχία χειρονομιών και στάσεων δημιουργεί μια συνεχή κίνηση, η οποία μεγεθύνει το πένθος κάθε προσώπου, όπως παρατηρούμε στις κυρτωμένες στάσεις του Ιωάννη και της Μαρίας Μαγδαληνής στις δύο άκρες: σχεδόν δυο παρενθέσεις που περικλείουν το σύνολο και απηχούν τις δυο διαγώνια τοποθετημένες παράλληλες καμπύλες των σωμάτων του Χριστού και της Παναγίας.
από το βιβλίο «ΜΑΔΡΙΤΗ – ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΑΔΟ»
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
 
Μιχαήλ Άγγελος: «Πιετά»
από τη Wikipedia
Η Πιετά δείχνει την Παρθένο Μαρία με το νεκρό Χριστό ξαπλωμένο στα γόνατά της. Ένα έργο που κόβει την ανάσα, φτιαγμένο από έναν καλλιτέχνη μόλις είκοσι τριών χρονών. Χάρη στη λεπτότητα του γλυπτού έχουμε την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ύφασμα και όχι σε μάρμαρο. Οι πτυχές του μανδύα της Μαρίας μοιάζουν ανάλαφρες, έτοιμες να παρασυρθούν από το αεράκι. Κοιτάξτε προσεκτικά τη λωρίδα στο μανδύα της Παρθένου Μαρίας. Θα δείτε την υπογραφή του Μιχαήλ Άγγελου.
Όταν αυτή η Πιετά τοποθετήθηκε στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης, στα 1497, κανείς δεν πίστευε ότι ο δημιουργός της ήταν ένας καλλιτέχνης τόσο νέος όσο ο Μιχαήλ Άγγελος. Λέγεται ότι ο Μιχαήλ Άγγελος θύμωσε τόσο πολύ, που μπήκε κρυφά στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου, μέσα στη νύχτα, για να σκαλίσει το όνομά του στη λωρίδα του μανδύα της Μαρίας. Είναι το μόνο έργο που υπέγραψε ποτέ.
ΡΟΜΠΙΝ ΡΙΤΣΜΟΝΤ «ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟ»
Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ
 
Τιτσιάνο: «Πιετά»
Θεωρήθηκε ένα υπέροχο αυτοβιογραφικό ντοκουμέντο, ένα είδος τάματος που πραγματοποιήθηκε από τον καλλιτέχνη για να αποτρέψει τον κίνδυνο του λοιμού για τον ίδιο και για τον γιο του.
Ο ημίγυμνος γονατισμένος μπροστά στην Παναγία γέροντας , που υποβαστάζει το χέρι του Χριστού και ταυτίζεται είτε ως Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, είτε ως Άγιος Ιερώνυμος, είτε ως Σαν Τζόμπε, είναι μία αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη που παρουσιάζεται ως ένας άνθρωπος προχωρημένης ηλικίας και κουρασμένος: ο Τιτσιάνο τονίζει με αυτό τον τρόπο τον αφιερωματικό χαρακτήρα του πίνακα που τον προόριζε για τον τάφο του.
Εκτός από τον γονατισμένο γηραιό, ο Τιτσιάνο απεικονίζεται –μαζί με τον γιο του Οράτιο- επίσης στον μικρό πίνακα αφιερωματικού χαρακτήρα, στα δεξιά της σύνθεσης: ο ζωγράφος γονατίζει για δεύτερη φορά μπροστά στην Παναγία για να ικετεύσει για τη σωτηρία από την ασθένεια. Παρά την προσφορά, που έγινε πριν εισακουστεί η παράκλησή του, ο λοιμός θα θανατώσει τον γιο και μετά τον πατέρα.
από το βιβλίο «ΒΕΝΕΤΙΑ – ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ»
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
 
Ανγκεράν Καρτόν: «Ο επιτάφιος θρήνος – Πιετά της Αβινιόν»
Η Μαγδαληνή γέρνει ταπεινά προς το σώμα του νεκρού Χριστού, ενώ ο Ιωάννης αγγίζει τρυφερά το ακάνθινο στεφάνι σαν να παίζει άρπα. Το εξαντλημένο πρόσωπο της Παναγίας και το αποφασιστικό βλέμμα του ιερέα μεταδίδουν μια ταυτόσημη πεποίθηση: το μήνυμα της νίκης επί του θανάτου.
από το βιβλίο «ΛΟΥΒΡΟ»
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

Μαντένια: «Επιτάφιος Θρήνος»
από το http://en.wikipedia.org/wiki/File:Mantegna_Andrea_Dead_Christ.jpg

Καραβάτζιο «Η ταφή του Κυρίου»
από το http://en.wikipedia.org/wiki/The_Entombment_of_Christ_(Caravaggio)
Το κείμενο που ακολουθεί είναι από το βιβλίο του Γιάννη Ρίτσου «Ίσως να ‘ναι κι έτσι».
Καλό Πάσχα και Χρόνια Πολλά!
…και τότε βγαίνει απ’ την πλαϊνή πύλη ο Εσταυρωμένος κι εμείς με τα εξαφτέρουγα κι οι ιερείς με τα θυμιατά, και γίνεται η μεγάλη σιωπή του «σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν ύδασι την γην κρεμάσας» και τα πάντα σβήνουν και κατορθώνονται κάπου αλλού, κι η μητέρα κλαίει στο στασίδι της, κι ο Αργύρης κοιτάει τη Νίνα, και στο βάθος ο Κάβουρας με άσπρο καθαρό πουκάμισο, καλοχτενισμένος, καθόλου κάβουρας, κι έξω απ’ την εκκλησία μεγάλωναν από μια ξαφνική δύναμη τα δέντρα, κι η θάλασσα σωπαίνει γ ι α ν’  α κ ο ύ σ ε ι, και τ’ άστρα ξύνουν με τα νύχια τους το σκοτάδι και περιμένουν (Εκείνον; Εμάς;) και τα πορτοκαλάνθια, τα τριαντάφυλλα, τα γιασεμιά, τα χρυσάνθεμα, οι γαζίες, οι μαργαρίτες φουντώνουν για το στόλισμα του Επιτάφιου, και σκαλιστές λαμπάδες κρέμονται έξω απ’ τα μαγαζιά για την Ανάσταση, μα εγώ δεν ήθελα να κλαίει η μητέρα, δεν ήθελα να ‘ναι λυπημένος ο κόσμος κι η θεια-Σταθούλα κι η κυρα-Παρασκευούλα κι ο μπαρμπα-Γιάννος που ‘χασε το γιο του από δυναμίτη σε νυχτερινό ψάρεμα, κι έλεγα να βρω το «αθάνατο νερό» πρώτα απ’ όλα για τη μαμά και για όλους, ναι, και για μένα, γι’ αυτό όταν γυρίζαμε απ’ την Ανάσταση με τις λαμπάδες και βάζαμε το χέρι μας μπροστά στη φλόγα μη μας τη σβήσει ο αέρας, εγώ έφερνα την παλάμη μου κοντά στη φλόγα να δω αν με κάψει, αν πονέσω, κι όταν φτάναμε σπίτι φτιάχναμε σταυρούς στο ανώφλι της πόρτας με την κάπνα των κεριών κι ύστερα μπαίναμε μέσα κι ανάβαμε με τ’ άγιο φως πρώτα την καντήλα μπροστά στα εικονίσματα στο δωμάτιο της γιαγιάς, ύστερα όλους τους λύχνους, ακόμη και τις λάμπες πετρελαίου προσέχοντας όμως να μη στάξει το κερί στο φιτίλι κι ύστερα σπάσει το γυαλί.

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος «Η Ανάσταση»
από το http://www.metmuseum.org/special/El_Greco/4.l.htm
Κι ώσπου να ζεστάνουν στην κουζίνα το ψητό με τις πατάτες και τη μαγειρίτσα και να κόψουν το αυγολέμονο, εγώ καθόμουνα έξω στην αυλή, τέντωνα τα μάτια, τρέμοντας από μια χλιαρή ψύχρα, να δω πάνω απ’ τη θάλασσα, μακριά ν’ ανηφορίζει λάμποντας γυμνό το Άγιο Σώμα στον ουρανό «θανάτω θάνατον πατήσας», Θεέ μου, κάνε να Τον δω κι εγώ, κι απ’ την πόρτα ερχότανε προκλητική η μυρουδιά της μαγειρίτσας ύστερα απ’ τη νηστεία της Σαρακοστής και γέμιζε το στόμα μου σάλιο. Και δεν Τον έβλεπα. Ίσως να ‘φταιγε κι η Μαρίτσα κι ο Κάβουρας, ίσως κι η μαγειρίτσα – δεν είναι σωστό να πεινάς τέτοιες ώρες. «Ίων, Ίων» με φωνάζαν κιόλας από μέσα «το τραπέζι είναι έτοιμο». Έτρωγα με λυπημένη απληστία τη σούπα, το ψητό, τις πατάτες, από πάνου τσουγκρίζαμε τα κόκκινα αυγά μα δεν τα τρώγαμε γιατί είχαμε και τους κουραμπιέδες, τα μελομακάρουνα, τ’ αμυγδαλωτά, κι ύστερα ο ύπνος βαθύς, δε θυμόμουνα τίποτα, μόνο κάτι από φως, πολύ φως, τίποτα. Όμως την άλλη μέρα έλεγα στους συμμαθητές μου «Τον είδα με τα ίδια μου τα μάτια, να, ολοζώντανον, όλο φως» (γιατί τάχα να μην Τον έχω δει κι εγώ αφού Τον είδαν, λέει, η Αργυρούλα, η Θοδωρίτσα, η Φανή, ο Σταυράκης;). Όμως το άλλο βράδυ δεν άντεξα και το ‘πα στη μητέρα «μαμά, δεν Τον είδα», «ποιον;», «το Χριστό, ντε, μια ώρα περίμενα στην αυλή», «θα νύσταζες» είπε η μαμά, «όχι, δε νύσταζα καθόλου, τα μάτια μου, να, τέντα, μόνο που πείναγα – λέτε μαμά να φταίει που πείναγα;», «όχι, του χρόνου θα Τον δεις σίγουρα», «μα η Αργυρούλα Τον είδε και πέρσι και φέτος», «η Αργυρούλα λέει ψέματα κι επειδή λέει ψέματα δε θα Τον δει ποτέ». Άρα εγώ που δεν είπα ψέματα στη μαμά, δεν είμαι αμαρτωλός κι έτσι οπωσδήποτε του χρόνου θα Τον δω, και μάλιστα θα Του γράψω κι ένα ποιηματάκι που μέρες τώρα τριγυρίζει στο μυαλό μου, πως το πριόνι έπεσε απ’ το καρφί του τοίχου, στο εργαστήριο του πατέρα Του κι έκανε μπαμ στο πάτωμα κι άνοιξε μια τρύπα κι από κει μέσα βγήκαν 12 τριαντάφυλλα (και δεν ξέρω γιατί σώνει και καλά έπρεπε να ‘ναι τα τριαντάφυλλα 12) κι έκοψα τα 12 τριαντάφυλλα και τα ‘φτιαξα στεφάνι και Του ‘βγαλα τον ακάνθινο στέφανο και του φόρεσα τα τριαντάφυλλα και Του πήγαιναν πολύ κι ήταν πιο όμορφος από πάντοτε και πίσω απ’ τα τριαντάφυλλα το φωτοστέφανο πιο χρυσό από άλλοτε, και το ‘χε πει κι η Νίνα δοκιμάζοντας μπροστά στον καθρέφτη το φόρεμα που της είχε φέρει απ’ το Παρίσι ο θείος ο Μπότης ο Ψηλός, «το ροζ πάει πολύ με το χρυσό» (ω, να ‘βλεπε ο Αργύρης τη Νίνα μας μ’ αυτό το φόρεμα, δυο Νίνες, μια μέσα στον καθρέφτη και μια έξω, με το ίδιο φόρεμα, ροζ και χρυσό· –θα το φορέσει – είπε – το καλοκαίρι). Ναι, έτσι, ροζ και χρυσόν, θα Τον δω του χρόνου να υψώνεται στον ουρανό. Μα τι λέω του χρόνου; Να Τον κιόλας, ολόσωμος, γυμνός, μπροστά μου, Τον βλέπω, με τα δικά μου τριαντάφυλλα στα χρυσά μαλλιά Του.
ΑΘΗΝΑ, 11-1-84
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ «ΙΣΩΣ ΝΑ ‘ΝΑΙ ΚΙ ΕΤΣΙ»
Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ